Je wereld staat werkelijk op z’n kop! 

Je ouders gaan uit elkaar, je vader en moeder gaan apart wonen en als je heel jong bent snap je er geen barst van. 


Als je ouder bent kan je het misschien deels wel begrijpen, ondanks dat het gepaard gaat met ongelooflijk veel verdriet, pijn, onbegrip, boosheid, misschien wel ruzies, heftige ruzies, onmacht, verlies en nog veel meer emoties en gevoelens. 

Dat is heftig, héél heftig!

Je ouders, diegene die er voor je moeten zijn, de 2 mensen op de hele wereld waar jij afhankelijk van bent, waar jij je liefde, steun, begrip en opvoeding van krijgt, zijn nu belast met een echt-scheiding. 

De 2 mensen die je nu het hardst nodig hebt, hebben niet alle aandacht voor jou, sterker nog die zijn heftig verwikkeld in een proces die héél lang kan duren. Eindeloos lang en jij kan er helemaal niets aan doen.. Je staat machteloos, moet t allemaal maar ondergaan en kijkt ernaar. Voelt alles direct en indirect en je emoties zijn heel hevig en soms sta je er echt alleen voor..

Een heftig proces waar je ongevraagd in verwikkeld wordt. Keuzes die gemaakt worden, waar jij maar mee te maken krijgt, of je het nou wil of niet. Keuzes die helemaal niet kunnen of erger nog, die je als kind helemaal niet zou moeten maken. 

Een andere omgeving, misschien wel een nieuwe school, vriendjes die je verliest.  Nieuwe mensen leren kennen waartegen je moet zeggen dat je ouders gescheiden zijn. Dat is moeilijk, kan gepaard gaan met schaamte en ondertussen worstel je met van alles en nog wat..

Dan komt er misschien wel een nieuwe partner om de hoek kijken. Hoeveel tijd er ook tussen zit, het is altijd te vroeg, onverwachts, moeilijk en misschien ook wel heel pijnlijk. 

Ben zelf gezegend met liefdevolle ouders die voor een fijne jeugd hebben gezorgd. Een jeugd waar ik van heb genoten, waar ik veel heb geleerd, me geborgen heb gevoeld, liefdevol omringd en gesteund maar ook geplaagd door onzekerheid en angsten. Opgroeien en de pubertijd zijn niet altijd makkelijk en als de omstandigheden ook niet ideaal zijn wordt het nog veel moeilijker.

2
Heb het als kind dus niet meegemaakt, maar zie het nu wel door de ogen van mijn kinderen en ben zelf een ‘gescheiden vrouw’ en kan je zeggen dat het verschrikkelijk is. Eén van de moeilijkste dingen wat me ooit is overkomen! 

Mensen die roepen dat tegenwoordig iedereen maar zo makkelijk gaat scheiden (en het zelf niet hebben ervaren) beseffen niet met hoeveel pijn en verdriet dit gepaard gaat. Anderzijds snap ik het wel.. de cijfers liegen er niet om. 1 op de 3 huwelijken strandt en dat is veel, héél véél! 

Je kiest bewust voor elkaar en gaat ervan uit dat je voor altijd en eeuwig bij elkaar blijft. Nee geen sprookje, je kiest tenslotte met je volle verstand en volledige overtuiging voor elkaar, in voor- en tegenspoed. Als het na jaren niet werkt en je niet gelukkig bent, maar zelfs heel ongelukkig (anders zou je wel bij elkaar blijven) dan kan je ervoor kiezen om uit elkaar te gaan. Dat is zonder kinderen al een moeilijk beslissing, maar met kinderen simpelweg niet te doen. 

Waarom schrijf ik deze blogpost nou eigenlijk?

Omdat ik zo intens verdrietig wordt dat kinderen hier meestal de dupe van zijn! Dit verdienen ze niet! Dit mag niet!

Ik kan niet zeggen hoe je ‘moet scheiden’, iedereen heeft z’n eigen issues en problemen maar kan je wel tips & advies geven wat je voorop moet houden als je kinderen hebt. 

  • Maak kinderen niet onnodig deelgenoot van een echtscheiding! Daar bedoel ik mee dat er zaken zijn die een kind niet hoeft te weten, regel dit onder elkaar. Leg geen extra belasting bij ze neer. 
  • Vertel het ze het liefst samen dat deze keus gemaakt moet worden, maar vertel er ook heel duidelijk bij dat het niet aan hun ligt. Dat de liefde die je als ouders voor ze voelt onveranderd blijft. Dat dit niets te maken heeft met de keuze om uit elkaar te gaan (scheiden klinkt zo negatief) Ze kunnen er niets aan doen en ook niet voorkomen. De liefde tussen ouders kan verdwijnen, de liefde tussen ouder en kind niet!
  • Vertel het ze tijdig, zodat ze kunnen wennen aan de nieuwe situatie. Betrek ze bij het inrichten van de nieuwe slaapkamer en neem spulletjes mee uit het oude huis. 
  • Laat kinderen ajb geen keuzes maken die niet nodig zijn, ze hebben het al moeilijk genoeg! Kinderen zijn loyaal naar beide ouders toe. Laat ze niet kiezen tussen pappa en mamma. Ze mogen trots zijn op beiden ouders. 
  • Praat niet negatief over elkaar naar de kinderen toe of in bijzijn van de kinderen. Je bent dan wel verwikkeld in een héél naar proces maar je bent en blijft wel ouder, ook je ex-partner, vergeet dat nooit. 
  • Je hoofd loopt over, emoties hebben de overhand maar vergeet je kleintjes niet. Zij hebben het ook zo moeilijk, dit hele proces is zo zwaar. Blijf ze aandacht geven, al is het maar met een kopje thee en wat lekkers erbij, waar jij vol aandacht voor ze hebt. 
  • Geef kinderen de ruimte om hun verdriet te uiten. Toon begrip en geef ze het gevoel dat je ervoor ze bent. Laat jou eigen gevoelens erbuiten, het is nu tijd voor je kind. 
  • Blijf met ze in contact, praat en wees bewust van de signalen die ze geven. Praten is niet altijd makkelijk en vaak snappen ze niet hoe ze het onder woorden kunnen brengen.
  • Gevoel en verstand buitelen over elkaar heen. Een complete chaos in je hoofd als resultaat. Praat erover met iemand die je vertrouwd. Je hart luchten is fijn, maar een heldere kijk op zaken waar je zelf niet uit komt kan je enorm helpen. 
  • Zoek professionele hulp als je er zelf niet uitkomt. Hier hoef je je niet voor te schamen, het is juist goed! Er is ook genoeg hulp te vinden voor kinderen. Het is soms makkelijker voor een kind om met een buitenstaander te praten. Met pappa of mamma praten gaat gepaard met veel gevoelens en een kind vindt het vaak ook moeilijk om eerlijk te zijn om de ouder niet te willen kwetsen.
  • Accepteer een off-day en verzet je er niet tegen. Heel begrijpelijk dat je het soms niet meer ziet zitten, het is niet niks waar je midden in zit. 
  • Blijf ook goed voor jezelf zorgen. Ook al wil je het liefst de hele dag op bed liggen, het lost niets op. Je voelt je uiteindelijk fijner als je aandacht aan jezelf besteed. 
  • Besef dat dit een rouw proces is wat lang kan duren. Neem de tijd, iedereen verwerkt dit op z’n eigen manier. Geef elkaar de ruimte en laat je liefde zien. Je liefde heeft een flinke knauw gekregen, maar er is genoeg over om lief te hebben. Blijf dat altijd zien!
  • Er komen ook weer betere tijden aan, je bent sterker dan je denkt en kinderen zijn flexibel. Een leven met pappa en mamma, ook al is het niet meer samen met elkaar, kan ook heel mooi zijn. 
  • Geniet van alle mooie momenten die op je pad komen. De toekomst ligt voor je, aan het verleden kan je niets meer veranderen. Zet de juiste stappen, ook al zijn ze klein, ze kunnen grote gevolgen hebben voor jullie allemaal.

1
Ik hoop vanuit t diepste van mijn hart dat je hier wat aan hebt. Het is niet makkelijk, dat weet ik maar al te goed. Je kindjes zijn een groot goed, ze voelen zoveel aan en als pappa of mamma ben je een voorbeeld. Blijf naar ze kijken en van ze genieten. Ze kunnen je helpen, zonder dat ze dit zelf in de gaten hebben. 

“Voor iedereen die dit nu meemaken of al verder in het proces zijn, ik wens je alle liefde, kracht en wijsheid toe. Dat de juiste keuzes gemaakt kunnen worden, ook al zijn het vaak keuzes tussen 2 kwaden.
Ook al zijn de wolken nog zo donker en grauw, de zon gaat ooit weer schijnen?❤️

Lots of Love,

Natas

Comments (6)

  • Pippi

    Ik heb dit artikel op Facebook gedeeld. Wat mooi geschreven! Erg informatief en dat besef je pas als je zelf met een echtscheiding te maken hebt.
    Ronald en ik zijn na de scheiding toch weer samen, maar dat neemt niet weg dat Mika er toch veel pijn van heeft gehad.

    • Natasja

      Wat onwijs lief dat je het op FB gedeeld hebt! Wat fijn voor Mika dat jullie weer bij elkaar zijn (en voor jullie ook natuurlijk) dat wil ieder kind, maar is helaas voor weinig weggelegd. Genieten jullie maar van elkaar en de liefde die jullie voelen, jij weet als geen ander hoe broos en breekbaar liefde kan zijn…

  • Tam

    Meis, mooie woorden en ben het met je eens.
    Ik ben kind van gescheiden ouders en zie mensen scheiden. Vreselijk, de fouten, ja zo zie ik dat vanuit de pijn die ik als kind voelde. Ik zie ze als lessen vanuit mijn volwassen ogen. Neemt niet weg dat mensen kinderen onnodig pijn kunnen dus je tips zijn super in bare omstandigheden. Sluit mij er bij aan.
    En wat schrijf je inspirationeel lieverd xxx knuf

    • Natasja

      Het leed is zo groot en zie het ook veel te veel en dichterbij dan me lief is.. Jou woorden laten me beseffen dat de pijn die je als kind oploopt nooit weg gaat. Gelukkig kan je als volwassen persoon ze als lessen zien, mooi!

  • YuSt

    Scheiden is hoe dan ook lijden. Met mijn oudste helaas moeten meemaken en die heeft het altijd op zichzelf betrokken, voelde zich schuldig.
    Momenteel gaat dit huwelijk ook niet goed. En weet nog niet of we doorgaan of stoppen. Ik ben veranderd dat is het punt. En mijn man kan het niet bijbenen. We werden in de therapie ook gewaarschuwd. En in mijn groep zijn de huwelijken ook flink aan het rommelen en 1 relatie is al verbroken.
    Je probeerd je kind toch zo nu en dan te betrekken in dit proces, want ook hij merkt verandering. En niet denken dat ik een boos wicht ben geworden, nee juist veel milder en dat is ook eng…
    Hoe dan ook, je doet als ouder je best het zo respectvol te laten verlopen.

    • Natasja

      Wat erg voor je Son, hoop met heel mijn hart dat jullie eruit mogen komen. het is geen makkelijke weg, maar de moeite waard om er samen voor te vechten! Een kind moet ook betrokken worden in ht proces, op een verantwoorde en leeftijds gebonden manier. je kan niet anders, een kind krijgt er veel van mee en heeft ook steun en aandacht nodig. het is al zo moeilijk allemaal! Heel veel sterkte meis, denk aan je..

Leave a reply to Natasja Cancel

Your email address will not be published. Required fields are marked (*).

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>